عطر آن یاس

توی تاکسی می نشینی و در انتظار رسیدن به مقصد، به خیابان چشم می دوزی، رفت و آمد ماشین ها و عابران ،صف در ختهایی که مثل قطار از جلوی چشمت رد می شوند

و رنگ به رنگ شدن چراغهای راهنمایی تنها سرگرمی تکراری تو در این سفر کوتاه است،راننده نواری را داخل ضبط می گذارد و روشن می کند،صدا را می شناسی،خواننده ی

جوان و پر طرفدار شادمهر است،اما این کارش را انگار نشنیده ای،حواست را جمع می کنی و گوش می سپاری:

با این که شعر،معمولی به نظر می رسد،غربت عجیبی در آن حس می کنی،علت را نمی دانی؟از توصیف معمولی گل یاس و عطر آن،آنقدر تحت تاثیر قرار گرفته ای!کنجکاو می شوی که بیشتر گوش کنی تا مایه های شاعرانه در کار پیدا کنی،

دلت می لرزد،یقین پیدا می کنی که قصه،فقط روییدن و شکستن یک یاس نیست،حکایتی دیگر در پس این شعر معمولی نهفته،که مو بر اندام راست می کند و دل را می لرزاند و اشک را بی اختیار سرا زیر می کند

دیگر قصه را فهمیده ای،فهمیده ای که یاس کیست و باغبان چه کسی است!حکا یت عا قل ها ی بی احساس و آدمهای نا سپاس را بارها شنیده بودی.شنیده بودی که چگونه عزیز تربن حا صل عمر باغبان بزرگ هستی را،مورد جفا قرار دادندو برای همیشه داغی به عالم نهادند...