وقتی خدا...

آسمان...زمین و بندگان را آفرید...

با قلم و جوهر طلائی...

روی پیشانی هر یک نوشت:

                      "قصه خوب سرنوشت"

اما چون نوبت به من رسید...

از مرغ غم پری کنده شد...

و با جوهر سیاه...

روی پیشانی من نوشت:

                          قصه تلخ سرنوشت...

                            رهگذر

وقتی همه چیز بر وفق مراد است

و تو می توانی با خیال راحت چشم بر نداشته هایت ببمدیک..،

و یکباره دلت میریزد

انگار وجودت را آتش میزنند

انگار خاک مرده بر صورتت می پاشند

انگار ...

تو کجایی؟

خاک بوی تو را می داد!

از کجا می دانستی،نرگس برای من دوست داشتنی ترین گل دنیاست...؟

و با بوسه اش...

خماری،عطر نرگسها را از خاطرم برد!

اما دستانم هم با من قهرند،

بغض کرده اند!

هر چه دلم را مخفی کردم

تا رد پای نگاهت را پیدا کنند

عاقبت!

فالگیر رسوایم کرد

در فنجان قهوه

طرح چشمان تو را پیدا کرد..

سر مشق هایم چند صفحه شده ...باید بنویسم...

من دوست دارم..

من دوست دارم..

من دوست دارم..

                         از تکرار خسته می شوم..

من دوست دارم سر مشقم تو باشی..

من دوست دارم تو را رج بزنم..

من دوست دارم دنیا را از شیشه ای تماشا کنم که پنجره اش را

                                                              تو ساخته باشی...

                                                                       می شود...؟

کسی در مورد پنوماتیک و هیدرولیک اطلاعات نداره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟