در این جهان جز تو کسی را ندارم دل به دوستی و عشق تو خوش کرده ام

و به دوستی که با نسیمی نلرزد و با طوفانی ویران نگرددو از جهانی پر از

مشکلات نترسد.

گویی دوستی و عشق ما یک غنچه نشکفته است که با یک غبار پژمرده می

 شود. و ما تجربه باغبان پیر را نداریم که این غنچه زیبا رابا شبنم سحری

 گاهی آبیاری کنیم و شادابش کنیم.

و قدر ت بی پایان حاکم جهان را هم در خود سراغ نداریم تا با قهر و غضب

 این غنچه گریز پای را بر سر راه آورده .

شاید از سخنانم خشنود نشوی ولی این بارتو را مخاطب قرار می دهم. از

من نرنج  می دانم سخنانم تلخند و گزنده می دانم که برایت همدمی آرمانی

 نبوده ام و نیستم . ولی سو گند به عشق که تو همه چیز منی رو یاهای

 من همه از توست  و از نوری که از چشمان زیبایت و نگاه پر از عشقت

سرچشمه گرفته است . بر من بخند ای فرشته رویائی من.

دوستت دارم...

 را به فراموشي بسپارم ولي ممکن نشد دوري  از تو چنان بي تابي و رنج

پنهاني در من ايجاد کرد که در آتش تب تو بسختي سوختم دوستان  گمان

کردن بيماري را پرستاري مي کنند که درد جسمي دارد ولي غافل از اينکه

 تب عشق تو و به خصوص آتش خاموش نشدني هجران بود که مرا بسختي

 مي سوزاند و آخرين نشانه حيات مرا نيز آهسته آهسته به خاکستر تبديل

مي نمود.
از وداع با تو منصرف شدم چون هرگز نتوانستم چشمان درخشان  ترا که

بي شباهت به درياي خروشان بي کران عميق و اسرار اميز نيست فراموش

 کنم کسي چه مي داند شايد همين رمز فاش نشدني عجيب است که مرا اين

چنين زنداني نموده و براي هميشه به يک موجود بي جان مبدل کردهاست.

بگذار در تماشاي اين ديدگان مرموز تو همچنان سر گردان بمانم زيرا آنچه

 که در عمق چشمان تو نهفته است بي شباهت به اسرار عجيب و کشف

نشده عمق درياهاي شگرف نيست

دريا ظاهري ارام بي حرکت و زيبا دارد همچنان  که چشمان تو ظاهري

 آرام و فريبنده و فراموش نشدني دارند!

با طبیبی است  سر و کار دل   بیمارم          

                            کز مسیحا نفسان به   نشود  بیمارش

کار من ساخت بیک بوسه لب شیرینش 

                           جان شیرین به فدای لب شیرین کارش