تو یعنی نگین الماس، تو یعنی بلوغ احساس

تو تجسم بهاری تو قحطییه گل یاس

تو یعنی گل و جوانه، تو یعنی شعر و ترانه

تو صدای گریه هامی تو شبای بی بهانه

تو یعنی گرمی دستات، تو یعنی هرم نفسهات

تو ترنم بهاری با طلوع رنگ چشمات

تو یعنی چشمای روشن، تو یعنی حادثه من

تو ستاره درخشان توی غربت شب من

تو یعنی قطره دریا، تو یعنی امید فردا

تو یعنی خاطره من تو شب بلند یلدا

تو یعنی ترانه بی تو، تو یعنی شبانه بی تو

تو یعنی هجوم غصه تو شبای سرد بی تو

*****************************************************

صد بار بدی کردی دیدی ثمرش را

می بینم صورتمو تو آینه

با لبی بسته می پرسم، از خودم

این غریبه کیه، از من چی، میخواد ؟

اون به من، یا من  به اون، خیره شدم

باورم نمیشه هر چی می بینم

چشمامو یی لحظه رو هم می ذارم

به خودم می گم که این،  صورتکه

میتونم از صورتم ورش دارم

می کشم دستمو و روی صورتم

هر چی باید بدونم دستم می گه

منو توی آینه نشون می ده

می گه: این تویی نه هیچ کس دیگه

جای پاهای تموم قصه ها

رنگ غربت تو تموم لحظه ها

مونده روی صورتت تا بدونی

حالا امروز چی ازت مونده به جا؟

آینه می گه: تو همونی که یه روز

میخواستی خورشید و تو دستت بگیری

ولی امروز شهر شب، خونه ات شده

داری بی صدا تو قلبت می میری

می شکنم آینه رو تا دوباره

نخواد از گذشته ها حرف بزنه

آینه می شکنه هزار تیکه می شه

اما باز تو هر تیکه اش، عکس منه

عکس ها با دهن کجی به هم می گن

چشم امیدو ببر از آسمون

روزا با هم دیگه فرقی ندارن

بوی کهنگی می دن،  تمومشون 

                صدای پای عطر گل                                    صدای عشق دیوونه اس

                تو از من دور و من دلتنگ                          تو آبادی و من ویرون

                همیشه قصه این بوده                                 یکی خندون یکی گریون

                همیشه قصه این بوده                                 تو یک لحظه، تو یک دیدار

                یک زخم از زهر یک لبخند                          تمام عمر فقط یکبار

                پس از اون زخم پروردن                             پس از اون عادت وتکرار

                ولی نصف یه روح این ور                           یه نیمه اون ور دیوار

                خودت نیستی صدات مونده                           صدات چشمامو گریونده

                دلم روی زمین مونده                                  فقط از تو همین مونده

                نفس های عزیز من                                   صدای پای شب بوهاس

                صدای باد و بوی نخل                                 هوای شرجی دریاس

                سکوت اینجا صدای تو                                هوا اینجا هوای تو

                پر از تکرار این حرفم:                               دلم تنگه برای تو

                همیشه غصه این بوده                                یا مرگ قصه، یا آدم

                ته دریاچه های عشق                                 می جوشند چشمه های غم

                همیشه عشق یعنی ابر                               غروب و غربت بارون

                 تو در من جوشش شعری                            صدای این لب ویرون

دلم برات تنگه عزیز یادی نمی کنی زمن

دارم دیونه می شمو نمی بینی نیاز من

میخوام ببینمت، ولی فاصله از من تا خداست

خودم هزارو یک طرف همه حواسم به شماست

وقتی نمی بینم تو رو چشمامو باسه کی بخوام

نفس برام سمی میشه هوا رو باسه کی بخوام

انگار نه انگار دلی برای بودن تو بود

رفتی وبین آدما شدم یکی بود و نبود

یی جوری واقعی حس میکنم خوی تنم

بدون تو بدون تو دیگه دارم دق میکنم

صورت ماه توعزیز دیواره ای خونه شده

هر کی می بینتم میگه طفلکی دیونه شده

تو رو خدا راضی نشوبیشتر از این هدر بشم

دیگه بسه راضی نشو این جوری در به در بشم

شاگردی از استادش پرسيد:" عشق چست؟ "
استاد در جواب گفت: " به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچينی! "
شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسيد: "چه آوردی؟ "
و شاگرد با حسرت جواب داد: " هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه های پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا کردن پرپشت ترين، تا انتهای گندم زار رفتم ."
استاد گفت: " عشق يعنی همين! "

شاگرد پرسيد: " پس ازدواج چيست؟ "
استاد به سخن آمد که : " به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور. اما به ياد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی! "
شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت . استاد پرسيد که شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: " به جنگل رفتم و اولين درخت بلندی را که ديدم، انتخاب کردم. ترسيدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم."
استاد باز گفت: " ازدواج هم يعنی همين!!