رهگذار اون سیری دردیاری روشنو تاریک

رهگذار اون راهی در فضایی دور یا نزدیک

کس نمیدابیکدامین روز می آید

کس نمیداند کدامین روز میمیرد

چیست این افسانه هستی خدایا چیست

 چراآگاهی از این قصه مارا نیستند

صحبت از مهرو محبت چیست

جای آن در قلب ما خالیست


روزی انسان برده عشقو محبت بود

                  زمان بس کند میگذردبرای آنان که در انتظارند

بس تند می گذرد برای آنان که می ترسند

بس طولانی است برای آنان که در اندوهند 

و بس کوتاه برای آنان که خوشند

اما ابدیست برای آنان که عاشقند.

     هنگام خزان .....

            زودتر از تو می شکستم و می افتادم

 تا زمانی که تو می افتی

                 در آغوشت گیرم.............

همه دارو ندار و سرنوشتم تو شدی

مشق عاشق شدن و هر چی سرشتم تو شدی

ما به هم قولی دادیم که قلبامون جدا نشه

از تو دل نمی کنم هر چی می شه بزار بشه

مهرشاد خیلی دوستت دارم

کاش بودی تا نگاه خسته ام         بی خبر از موج و از دریا نبود

کاش بودی تا دو دست عاشقم     غافل از لمس گل مینا نبود

کاش بودی تا زمستان دلم           اینچنین پر سوز و سرما نبود

کاش بودی تا فقط باور کنی          بعد تو این زندگی زیبا نبود

یکی را دوست میدارم ٫ ولی افسوس که او هرگز نمیداند...

نگاهش می کنم می کنم شاید بخواند از نگاهم که او را دوست می دارم

ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی بیند٫ نمی خواند.؟!؟

به برگ گل نوشتم که من او را دوست می دارم ولی افسوس او برگ گل

را به زلف کودکی بسته تا او را بخنداند...

هنگام مرگ چادر سیاهی بر رول تابوتم بکشید تا همه بدانند که دست

خالی از دنیا رفته ام . دستانم را از تابوت بیرون بگذاریدتا همه بدانند که

دست  خالی از دنیا  رفته ام . چشمانم را باز بگذارید تا همه  بدانند که

چشم براه عزیزی بوده ام و به معشوقم بگویید اگر نتوا نستم در جشن

 عروس ات شرکت کنم با بپا کردن عزا به قول خود وفا کردم .

قالب یخی روی مزارم بگذارید تا به جای عزیزانم برایم گریه کند و به روی

مزارم هیچ چیز نگذارید تا بی نام و نشان باشم ...

                                                               ( خسته در ره عشق

و با عشق همه چیز چون خاطره می ماند

با عشق زمان فراموش می شود و با زمان عشق

عاشق انست که که با عشق در زمان گم می شود

انکه تظاهر می کند با زمان عشق از یاد می برد

من عاشقم 

زمان شهادت می دهد

من همه چیز را به دست فرا موشی می سپارم          جز تو

و هر چه را به یاد می سپارم        با تو

در زمان گم میشوم         بخاطر تو 

عشقم را به زمان میسپارم تا خوشبختی را به تو ارزانی دهد

در زمان می میرم و زمان را خواهم کشت تا تو زنده بمانی

همه زمان من         

همه وجود من

همه عمر من

و همه عشق من        تو هستی